ויגש נוט' - וויי געשריגן! הכנת הגאולה לפני התחלת הגלות

פרטים: ויגש תשל"ו (1975–76) אידיש 1 שעה 19 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פרשת ויגש, וואו עס הייבט זיך אן דער גלות מצרים און וואס מ'ליינט פאר עשרה בטבת, איז א "וויי געשריגן", אבער אין איר ליגט שוין באהאלטן די הכנה פון דער גאולה.

דער משגיח עפנט מיט יהודה'ן, וואס האט מקבל געווען אז אלע ברידער זאלן ווערן עבדים אלס די גזירה פון גלות, אבער האט מלחמה געהאלטן ווען מ'האט געוואלט נעמען בנימין אליין; ווען ער האט אויף זיך גענומען די יסורים און געזען אז אלעס קומט פון רבונו של עולם, האט זיך יוסף מגלה געווען. ער ברענגט דעם מדרש "אוי לנו מיום הדין" און א ווארט אז ויגש איז ראשי תיבות "וויי געשריגן": די ברידער זענען נבהל געווארן פון יוסף'ס באהאלטענער קדושה, אזוי ווי עס וועט זיין ווען דער אייבערשטער וועט זאגן "אני ה'". די גאנצע פרשה איז אזא געשריי, ווייל דער גלות הייבט זיך אן אין איר, אבער די גאולה ווערט דארט צוגעגרייט. דורך די עגלות וואס יוסף האט געשיקט, א סימן אויף יעקב'ס לויה און עגלה ערופה, ווייזט ער אז יעקב האט מורא געהאט אויף יוסף'ס רוחניות, און דער סימן האט אים מחיה געווען. צום סוף רעדט ער וועגן עזרא, וואס איז נפטר געווארן ט' טבת, און וועגן זיך מקשר זיין מיט זיין קדושה.

ענינים: יוסף און זיינע ברידער · גלות אלס הכנה צו גאולה · חודש טבת און עשרה בטבת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט