פרשה זו קשה להבין אבל בו נטמן אורו של מלך המשיח

פרטים: וישב תשל"ט (1978–79) אידיש 1 שעה 27 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פרשת וישב, א פרשה פול מיט שווערע קשיות אויף די שבטים און אויף די הנהגה פונעם רבונו של עולם, איז פונקט דער ארט וואו עס איז באהאלטן דאס אור הגנוז פון משיח, אזוי ווי אין די חנוכה ליכט וואס שיינען אין דער פינצטערסטער צייט פון יאר.

דער משגיח עפנט אז וישב איז א שווערע פרשה וואס באהאלט דאס ליכט פון משיח, און מ'ליינט זי אלעמאל פאר חנוכה, ווען עס ענדיגט זיך דער גמר חתימה. נאכדעם וואס די תורה האט פארענדיגט מיט די אבות, הייבט זי אן רעדן פון די קינדער, און על פי פשט שטעלן זיך שווערע קשיות: יוסף'ס לשון הרע, די שנאה און די מכירה, יהודה מיט תמר, און יוסף ווערט אריינגעווארפן אין תפיסה נאכן נסיון. א איד מיט אמונה ווייסט אז די שבטים זענען געווען מורא'דיגע צדיקים; קשיות אויף צדיקים פירן צו קשיות אויפן רבונו של עולם, און די פרשה איז א פרוב אין אמונה. מיטן מהר"ל ערקלערט ער אז די תורה שפיגלט אפ דעם מצב פון כלל ישראל: דאס איז די פרשה פון גלות און הסתר פנים, אין חודש טבת, און דערפאר ליגט אין איר באהאלטן די גרעסטע ליכט. יוסף איז געווארן שלם אין מצרים, ניטל ביינאכט. דערנאך ווייזט ער אז זאת חנוכה ענדיגט די ימים נוראים, מרומז אינעם פסוק נומער 122 פון נצבים, און ער ענדיגט מיט הכנה צו חנוכה.

ענינים: יוסף און זיינע ברידער · דער באהאלטענער שורש פון משיח · הסתר פנים און יסורים · דער נס חנוכה און די יוונים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט