ביאור עמוק ונפלא בשנאת אחים ונסיון של יוסף (שייכות לחנוכה)

פרטים: וישב תשמ"ב (1981–82) אידיש 1 שעה 20 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יוסף איז געווען דער צדיק הדור, וואס איז דערהויבן געווארן דורך שמירת הברית, און אז די הלכה וואס וואלט אים געשפארט דעם נסיון איז געווען באהאלטן ביז נאכן נסיון, און ער בינדט דאס צו אסנת און צום ליכט פון חנוכה קעגן דעם חושך פון יון.

דער משגיח הייבט אן מיט דער כתנת פסים און מיט יוסף'ס ווערטער "קמה אלומתי", וואס דער מדרש טייטשט אויף דעם שווייגן פון זיין מאמע. פארוואס רעכנט יוסף דאס שווייגן פון רחל און נישט איר גרעסערן זכות, וואס זי האט אקטיוו איבערגעגעבן די סימנים צו לאה? דערנאך פרעגט ער פארוואס יעקב האט נישט געוואוסט אז די ירח מיינט בלהה, כאטש די גמרא זאגט אז ווער עס דערציט א יתום איז ווי ער האט אים געבוירן, און פארוואס אשת פוטיפר, וואס האט געמיינט לשם שמים, האט נישט פשוט געגעבן איר טאכטער. נאך הקדמות וועגן צדיק הדור, יוסף'ס נסיונות און הלכות וואס ווערן נתגלה נאר אין זייער צייט, ברענגט ער דעם מדרש אז אסנת איז געווען די טאכטער פון דינה, אדאפטירט ביי פוטיפר. די הלכה איז געווען באהאלטן כדי יוסף זאל האבן דעם נסיון. ער ערקלערט די דריי בריתות, רחל'ס שווייגן אלס שמירת הברית, די כתנת פסים, און צום סוף חנוכה: יון האט צובראכן די הבדלות, און יוסף, ווי דאס חנוכה ליכט, ברענגט ליכטיגקייט אין חושך.

ענינים: יוסף און זיינע ברידער · שמירת הברית · דער נס חנוכה און די יוונים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט