סעודת פורים

Purim Hameshulash Seudah

פרטים: פורים המשולש תשנ"ד (1993–94) אידיש 2 שעה 34 מינ׳

הערן

  1. טייל 1 פון 2 · 1 שעה 33 מינ׳

    אראפלאדן טייל 1

  2. טייל 2 פון 2 · 1 שעה 2 מינ׳

    אראפלאדן טייל 2

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער סעודה פון פורים המשולש לערנט דער משגיח אז די שמחה פון פורים איז אז א איד בלייבט א איד אין יעדן מצב, און אז די נקודה פון קדושה אין יעדן איד בלייבט פריש און קען קיינמאל נישט אויסגעלאשן ווערן.

דער משגיח רעדט ביי דער סעודת פורים אין א יאר פון פורים המשולש, ווען פורים אין ירושלים טרעפט זיך מיט שבת. ער ערקלערט אז פורים געהערט צום וואכעדיגן טאג: ווי דער חידושי הרי"ם זאגט, פורים און חנוכה זענען מחזק אידן אין זייער וואכעדיגן מצב, און "ימי משתה ושמחה" איז די שמחה אז מ'איז געבליבן א איד. פון דער הלכה אז א שטאט וואס איז סמוך ונראה צו ירושלים ווערט גערעכנט ווי ירושלים, לערנט ער אז אפילו אידן וואס זענען ארויסגעפאלן פון מחנה, וואס עמלק האט זיך צו זיי געטשעפעט, געהערן אויך צו. המן האט געזאגט אז אידן זענען "ישנים מן המצוות", אלט און אפגעשטאנען, און דער מקלל האט געשפעט פון לחם הפנים ווי אלטע ברויט; אבער דער לחם הפנים איז געבליבן פריש, און אזוי בלייבט פריש דער פונק אין יעדן איד. ער ערקלערט אז דער וויין ביי אחשורוש'ס סעודה איז געווען דער פארזיגלטער וויין וואס מ'האט צוגעגרייט פאר די נסכים, און ער ענדיגט מיט די שערי גן עדן וואס עפענען זיך ווען מ'ליינט די מגילה.

ענינים: פורים · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · שושן פורים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט