סעודת פורים
Purim Seudah
פרטים: פורים תשנ"ג (1992–93) אידיש 2 שעה 45 מינ׳
הערן
-
טייל 1 פון 2 · 1 שעה 26 מינ׳
-
טייל 2 פון 2 · 1 שעה 19 מינ׳
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
ביי דער סעודת פורים לערנט דער משגיח אז א איד אין גלות פרייט זיך מיט ירושלים, אז דער תוך פון וואס אידן געבן איז אש, און אז מרדכי, דורכדעם וואס ער איז געשטאנען מיט זיינע אידן, האט פארוואנדלט די טענה פון כנסת ישראל אין דעם נס פון פורים.
דער משגיח עפנט מיט דעם פורים פון ירושלים: די אידן אין גלות פרייען זיך צוזאמען מיט ירושלים, און פורים וועט בלייבן אפילו לימות המשיח. ער רעדט וועגן ערוב תבשילין און שכחה, און וועגן דעם מזבח אדמה וואס דארף זיין מחובר, אזוי ווי פורים איז געווארן קבוע לדורות. מרדכי, דער "איש ימיני", זאגט ביי אחשורוש'ס סעודה אז ער געהערט צו ירושלים. המן'ס מפלה איז א ביעור חמץ, און די גאנצע נאכט פון סדר איז מצה. אידן זענען בנים למקום, דערפאר גיט מען פורים פאר יעדן. דער תוך פון כסף איז אש: דער חילוק צווישן ישראל און עמלק איז "אש". ער איז מסביר די טענה פון כנסת ישראל אויף מרדכי מיט רב'ס זכות און מיטן ישמח משה. אויף דער צווייטער זייט רעדט ער וועגן די ראיות אז די מגילה איז נאמרה ברוח הקודש, וועגן עמלק'ס "מקרה", וועגן דעם יין פון ירושלים און דעם שיר של שבת.
ענינים: פורים · מגילת אסתר