סעודת פורים

Purim Seudah

פרטים: פורים תשנ"ו (1995–96) אידיש 2 שעה 31 מינ׳

הערן

  1. טייל 1 פון 2 · 1 שעה 31 מינ׳

    אראפלאדן טייל 1

  2. טייל 2 פון 2 · 1 שעה

    אראפלאדן טייל 2

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער פורים סעודה לערנט דער משגיח אז פורים אנטפלעקט דעם קודש הקדשים וואס איז באהאלטן אין יעדן איד, אז די מגילה איז דעם רבונו של עולמס אגרת צו יעדן איד, פארשריבן אין הימל און שייך צו ימות המשיח, און אז איר ישועה, וואס מ'דערגרייכט מיט שמחה, גייט אויף אונזערע צייטן.

דער משגיח עפנט מיט די סודות פון פורים און מיט זיך צוגרייטן צו משיח. ער ערקלערט אז עמלק, "ראשית גוים", האט געצילט אויפן קודש הקדשים, און אז יעדער איד טראגט אין זיך א קודש הקדשים וואס קיין עבירה דערגרייכט נישט; פורים איז דער טאג פון דעם אינעווייניגסטן קודש הקדשים, און דערפאר איז מען נישט מדקדק במעות פורים. ער ערקלערט דעם מנהג צו פשוט'ן די מגילה ווי אן אגרת: מ'זעט דעם סוף פונעם אנהייב, און אמונה הייסט צו וויסן אינמיטן די געשעענישן אז אלעס איז צום גוטן, און ליינען דעם רבונו של עולמס מגילה אין דער וועלט און אינעם אייגענעם לעבן. ער לערנט די גמרא אז די מגילה איז נאמרה ברוח הקודש, מיטן הפלאה אויף רבי מאיר און שמואלס "קיימו למעלה", און זאגט אז די מגילה געהערט צו ימות המשיח. צום סוף רעדט ער וועגן מרדכי'ס עקב, די מגילה אלס אגרת צום נידעריגסטן איד, אחשורוש און ישמעאל, און ישועה דורך שמחה.

ענינים: פורים · מגילת אסתר · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט