סעודת פורים

Purim Seudah

פרטים: פורים תשנ"ז (1996–97) אידיש 2 שעה 49 מינ׳

הערן

  1. טייל 1 פון 2 · 1 שעה 27 מינ׳

    אראפלאדן טייל 1

  2. טייל 2 פון 2 · 1 שעה 22 מינ׳

    אראפלאדן טייל 2

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער סעודת פורים לערנט דער משגיח אז מען באזיגט די חוצפה און דעם ספק פון עמלק מיט ענוה, מיט אהבת ישראל און מיט אמונה, און אז דער חטא וואס האט געברענגט המנ'ס גזירה איז געווען וואס מ'האט זיך מייאש געווען פון משיח און פון ירושלים; דערפאר איז דער תיקון פון פורים צו גלויבן אין דער גאולה און זיך צו בענקען דערנאך.

דער משגיח עפנט מיט א ווארענונג אז מען זאל נישט פארלירן דעם גרויסן טאג פון פורים אין דעם טומל פון משלוח מנות. עמלק איז די קליפה פון חוצפה, און משה רבינו האט מיט אים מלחמה געהאלטן מיט ענוה, ווען ער האט געזאגט צו זיין תלמיד יהושע "בחר לנו"; משלוח מנות, וואס דער גרעסערער שיקט צום קלענערן, טראגט די זעלבע ענוה און די אחדות פון כלל ישראל. עמלק איז אויך די קליפה פון ספק, און דער צד הקדושה דערקעגן איז טבריה, וואס איר דין איז אליין א ספק, און דערפאר וועט משיח קומען צו ערשט קיין טבריה. המנ'ס גזירה איז געקומען ווייל אידן האבן זיך געבוקט צום צלם פון נבוכדנצר און זענען געגאנגען צו דער סעודה פון אחשורוש, וואס ביידע זענען געווען א כפירה אז בבל וועט פאלן און אז דער בית המקדש וועט ווערן געבויט. דער תיקון פון פורים איז צו גלויבן אין משיח און זיך פרייען מיט ירושלים. אינעם צווייטן חלק ערקלערט ער אז עמלק האט נישט קיין אחרית, אז יעדער איד האט אין זיך דעם שורש פון אברהם אבינו, און אז פורים איז א צייט צו בעטן אויף דער גאולה.

ענינים: פורים · ספיקות אין אמונה און עמלק · מגילת אסתר

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט