סעודת פורים

Purim Seudah

פרטים: פורים תשנ"ח (1997–98) אידיש 2 שעה 14 מינ׳

הערן

  1. טייל 1 פון 2 · 1 שעה 31 מינ׳

    אראפלאדן טייל 1

  2. טייל 2 פון 2 · 43 מינ׳

    אראפלאדן טייל 2

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער סעודת פורים לערנט דער משגיח אז פורים אנטפלעקט דעם באהאלטענעם פנימיות'דיגן קשר פון יעדן איד מיטן רבונו של עולם, וואו קיין חטא דערגרייכט נישט, און אז שושן פורים טראגט ארויס די שמחה פון ירושלים צו יעדן איד, אפילו צו דעם וואס שטייט ווייט אינדרויסן פון איר חומה.

דער משגיח עפנט אז פורים דארף א איד זען וויפיל ער איז אוועק, און פונדעסטוועגן זיך פרייען, ווייל אפילו אינעם נידעריגסטן מצב, אזוי ווי די אידן אין שושן וואו זייער אידישקייט איז געווען באהאלטן, בלייבט ער מקושר מיטן רבונו של עולם. יעדער איד האט צוויי הערצער: דער לב האבן זינדיגט, אבער דער לב בשר בלייבט צוגעבינדן צום אייבערשטן, אזוי ווי דער רמב"ם ערקלערט ביי איינעם וואס מ'צווינגט ביז ער זאגט אז ער וויל. דער אייבערשטער "געדענקט אז זיי זענען בשר", און די סעודה פון אחשורוש איז א רמז אז דער אייבערשטער וויל ווייזן די שיינקייט פון יעדן איד. דערנאך ערקלערט ער אז המן'ס גורל איז געפאלן אויף אדר, און ער האט נישט געוואוסט אז משה רבינו איז אויך דעמאלט געבוירן געווארן, און יעדער איד האט א ניצוץ פון משה. אחשורוש האט אפגעהאלטן "עד חצי המלכות", דעם בית המקדש, אבער אסתר האט געקעניגט איבער קכ"ז מדינות אין זכות פון שרה. צום סוף ערקלערט ער אז שושן פורים ברענגט די שמחה פון ירושלים אינדרויסן פון דער חומה, אזוי ווי זכריה האט נביאות געזאגט אויף א ירושלים אן חומות, מיט א חומת אש ארום.

ענינים: פורים · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · ירושלים און דער כותל · מגילת אסתר · שושן פורים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט