סעודת פורים
Purim Seudah
פרטים: פורים תשס"ט (2008–09) אידיש 3 שעה 54 מינ׳
הערן
-
טייל 1 פון 3 · 1 שעה 19 מינ׳
-
טייל 2 פון 3 · 1 שעה 18 מינ׳
-
טייל 3 פון 3 · 1 שעה 18 מינ׳
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
ביי דער סעודת פורים לערנט דער משגיח אז פורים ווערט נתגלה די באהאלטענע נקודה אין יעדן איד, אפילו אין דעם נידעריגסטן, וואו ער איז אלעמאל א קינד פונעם אייבערשטן און די כלה פונעם מלך, און אז דער לעצטער דור, דער עקב, איז דעם אייבערשטנס ספעציעלער שטאלץ.
דער משגיח עפנט מיטן מנהג צו מאכן די עיקר סעודה ביינאכט, כדי זיך צו פארבינדן מיט ירושלים, און מיט יעקב אבינו וואס האט געשלאפן אויפן מקום המקדש: געוויסע השגות קומען נאר ווען מ'לייגט אוועק דעם דעת, און דאס איז דער פשט פון "עד דלא ידע". יעדער איד האט א באהאלטענע נקודה, די פערציגסטע מדריגה, וואו ער האט קיינמאל נישט געזינדיגט. פון המן'ס שמחה ווייזט ער אז אפילו אין המן איז געווען א ניצוץ קדושה, רב שמואל בר שילת. די מגילה איז א בריוו מיט אן אדרעס, געשריבן פאר חושים בן דן און פאר די אידן וואס זענען געפאלן. פורים איז דער תי"ו וואס זיין פוס גייט אריין אין דער סטרא אחרא און ציט ארויס די ניצוצות. כלל ישראל איז די כלה וואס דער אייבערשטער וועט קיינמאל נישט אוועקשיקן, און דער דור פון אסתר, דער עקב, איז זיין שטאלץ. ער רופט יעדן איד צו פארשרייבן זיין אייגענע מגילה פון נסים נסתרים, און ער ענדיגט מיט דעם תיקון פון דתן ואבירם און מיט א רוף צו אנטלויפן פון מחלוקת און צוזאמען אויסרופן דעם אייבערשטנס אחדות.
ענינים: פורים · מגילת אסתר · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד