סעודת פורים

Purim Seudah

פרטים: פורים תש"ע (2009–10) אידיש 4 שעה 15 מינ׳

הערן

  1. טייל 1 פון 3 · 1 שעה 19 מינ׳

    אראפלאדן טייל 1

  2. טייל 2 פון 3 · 1 שעה 19 מינ׳

    אראפלאדן טייל 2

  3. טייל 3 פון 3 · 1 שעה 37 מינ׳

    אראפלאדן טייל 3

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער סעודת פורים לערנט דער משגיח אז מרדכי און אסתר האבן געעפנט טויערן פאר אלע דורות, אז אפילו דער נידריגסטער דור, טיף אינעם בית הבורסקי פון גלות, קען אריינגיין מיט מסירת נפש און אמונה אין דעם חצר הפנימית פונעם מלך.

דער משגיח עפנט מיט דעם ווי די דורות גייען אראפ, און מיט די פתיחות פון די חכמים צו דער מגילה: ווען ס'איז נישטא קיין שליסל ברעכט מען די טיר. מרדכי איז אזוי ווי דער שמן המשחה אין יעדן דור, און המן אויך. מרדכי האט געפאסט פסח כדי איבערצופירן די שמחה פון פסח צו פורים, און חז"ל האבן געלאזט פורים א וואכנדיגער יום טוב מיט מתנות לאביונים. המן'ס דריי מחשבות האבן געמאכט דעם נצחון אויף אייביג. אסתר האט פארלוירן די שכינה אין בית הצלמים, אבער אזוי ווי א מלך וואס גייט אריין אין א בית הבורסקי צוליב זיין כלה, קומט דער אייבערשטער נאך נענטער אין טיפן גלות, און די מגילה לערנט השגחה פרטית. אסתר איז אריין מיט מסירת נפש אין חצר הפנימית, און ביי דער סעודה שטייען אלע אידן דארט. ער רעדט ווייטער פון יוסף און בנימין אלס שורש פון פורים, פון אונזער דור וואס זענען אידן פון מסכת מגילה און דארפן אהבה, פון דער קליינער חוליא און א וועלט העכער פון דעת, און פון דעם פורים'דיגן וויין וואס גייט אריין אין די ביינער, און ער ענדיגט מיט א בענקשאפט צו ירושלים.

ענינים: פורים · מגילת אסתר

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט