פרקי אבות

פרק ששי: ביאור ענין תושבע"פ' ומסרה ליהושע; תקופות בהסטרי'' ביאור תקופתנו

פרטים: תשל"ג (1972–73) אידיש 56 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים אנהייב פונעם זעקסטן פרק פון פרקי אבות ערקלערט דער משגיח אז די חכמים וואס לערנען תורה לשמה ווערן איינס מיט דער תורה, אזוי אז אפילו זייערע נעמען און זייערע געווענליכע רייד טראגן אין זיך קדושה.

דער משגיח הייבט אן מיטן זעקסטן פרק פון אבות, א ברייתא וואס מ'האט צוגעלייגט צו די פינף פרקים און מ'לערנט פאר שבועות, א צייט ווען א איד קען אלעמאל אנהייבן פון דאס נייע. ער פרעגט פארוואס די ברייתא דערמאנט די נעמען פון די חכמים ווען ס'איז נישטא קיין מחלוקת, און ענטפערט אז דער וואס לערנט תורה לשמה ווערט פאראייניגט מיט דער תורה, אזוי ווי פלייש אינמיטן פייער ווערט אליין פייער, און ממילא איז זיין נאמען אליין תורה. דערמאנען א הייליגן נאמען איז ממשיך קדושה, אזוי ווי חברון אין בית המקדש און ארץ ישראל ביי משה רבינו. דאס ווארט "משנה" מיינט טאפל: צדיקים רעדן מיט מענטשן און רעדן דערביי צום רבונו של עולם, אזוי ווי דוד המלך מיט נבל, און ער ברענגט מעשיות פון צדיקים. ביי תורה לשמה ערקלערט ער אז יעדער נעמט אויף די זעלבע תורה לויט זיין מדה, רעדט וועגן לשמה און שלא לשמה, און ענדיגט אז די איידעלסטע זאכן, ווי יין פאר קידוש און עולם הבא, ווערן אם לייכטסטן אנגערירט.

ענינים: פרקי אבות · תורה לשמה און התמדה · כבוד התורה און תלמידי חכמים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט