פרקי אבות פרק ששי
“זוכה לדברים הרבה” - תורה היא מועט המחזיק את המרובה. “נקרא רע” - קשר בינו ובין ה'. “אוהב את המקום' אוהב את הבריות.”
פרטים: תשל"ג (1972–73) אידיש 54 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
אויף דער משנה אין אבות פרק ו ערקלערט דער משגיח אז די תורה איז דער מועט המחזיק את המרובה, אז די גאנצע וועלט איז באשאפן געווארן צו באדינען דעם צדיק וואס לערנט תורה לשמה, און אז דורך דער תורה ווערט ער א רע וואס איז פארבונדן מיטן רבונו של עולם, און אן אוהב פונעם אייבערשטן און פון יעדן איד.
דער משגיח עפנט מיט "זוכה לדברים הרבה" און ערקלערט אז דער שורש פון יעדע זאך איז א קליינע נקודה וואס איז כולל דאס מרובה: ראש השנה פארן גאנצן יאר, דער מקום המקדש פאר דער וועלט, און מערסטנס די תורה, וואס איז אונזער מקדש. א קינד און די גרעסטע גדולים לערנען דעם זעלבן חומש, נאר יעדער זעט מער. דער וואס לערנט לשמה ווערט א חלק פון דער תורה, און זיינע ווערטער זענען אויך כולל אסאך. דערנאך ערקלערט ער אז די גאנצע וועלט איז באשאפן געווארן נאר צו באדינען אזא צדיק, מיט דער מעשה פונעם בעל שם טוב מיטן בנין וואס איז איינגעפאלן, מיט בן זומא, מיט די אומות אין עבודה זרה און מיט א משל פון א סוחר. פונעם מהר"ל אז די תורה הייבט זיך אן מיט א בית ווייזט ער אז די תורה מאכט פון קללה א ברכה, און אז ביי אמונה איז נישטא קיין שלעכטס. צום סוף ערקלערט ער "רע" און "אוהב", דעם יחוד פונעם צדיק מיטן אייבערשטן, און פארוואס ליב האבן א איד איז ליב האבן דעם רבונו של עולם.
ענינים: פרקי אבות · תורה לשמה און התמדה · דער כח און די מעלה פון תורה