פרקי אבות פרק ששי

תורה - מגלה סודות ללומד תורה לשמה' ת"ח משמח המקום והבריות' מלבשתו ענוה' ומרחקתו מן החטא' תורה מביא לומדיה לתיקונם' תורה למעלה מעוה"ז

פרטים: תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח גייט דורך די מעלות פון א לומד תורה לשמה אין פרק ששי פון אבות, און ערקלערט אז די תורה הייבט א מענטש אויף העכער פון עולם הזה, צו דער "אכטער" מדריגה פון יובל, בינה און נדר, וואס באפרייט אים פון חטא און פון צרות.

דער משגיח לערנט די משנה פון כל העוסק בתורה לשמה ווארט ביי ווארט. דאס לערנען לשמה דעקט אויף די אהבת השם וואס איז באהאלטן ביי יעדן איד און ברענגט צו אהבת ישראל; די וועלט ווערט געשפייזט אין זכות פון צדיקים; און די תורה באקליידט א מענטש מיט ענוה. די תורה היט אים אפ פון חטא: דער אייזל פון רבי פנחס בן יאיר האט נישט געגעסן אומפארצענטע תבואה, און דער ישועות יעקב האט געשפירט אז א קוכן איז נישט כשר. זי ברענגט אים צו זיין תכלית און צו תיקון הנפש, אז ער זאל נישט דארפן צוריקקומען אין א גלגול. פונעם מהר"ל אויף תהלים י"ט בויט ער אויס אז די תורה געהערט צום "אכטן", העכער פון די זיבן טעג פון דער טבע: שבועות, די נשמה, יובל וואס דער שערי אורה רופט בינה, יום כיפור, שופר, מילה און נדר. מיטן רמב"ן אויף נדר און שבועה, מיטן נדר קעגן דעם כנעני, און מיטן בודק זיין די ציצית יעדן אינדערפרי, ווייזט ער ווי א איד בינדט זיך צו יענע העכערע וועלט ווען תפילה אליין ברעכט נישט דורך.

ענינים: תורה לשמה און התמדה · פרקי אבות · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע · דער כח און די מעלה פון תורה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט