סעודת הודאה

צריכים להודות לה' על כל נשימה ונשימה (צוואת יסוד ושורש העבודה)

פרטים: תשס"ח (2007–08) אידיש 52 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי א סעודת הודאה אין חודש כסלו לערנט דער משגיח אז א איד דארף דאנקען דעם אייבערשטן אויף יעדן אטעם און יעדע קלייניגקייט, מיט דער צוואה פונעם בעל יסוד ושורש העבודה, און ער ענדיגט מיט דער באזונדערער הודאה פון א אידישע מאמע.

דער משגיח עפנט מיט חודש כסלו, דער חודש פון הודאה, ווען די ימי חנוכה זענען געקבעט געווארן בהלל והודאה. ער ערקלערט מודים דרבנן, וואו מ'דאנקט דעם אייבערשטן וואס ער האט אונז געגעבן אין הארצן צו דאנקען, און די ארבעה צריכים להודות. פון דוד המלך'ס סוף פון תהלים, "כל הנשמה", לערנט ער אז מ'דארף דאנקען אויף יעדן אטעם. דערנאך לייענט ער פון דער צוואה אינעם סוף פונעם ספר יסוד ושורש העבודה, וואו דער מחבר האט בפה מלא געדאנקט פאר א באזונדערן חדר, פאר ווארימע בגדים, פאר א טאבאק-פושקע וואס האט זיך נישט אויסגעשיט און פאר ברילן וואס זענען נישט צעבראכן געווארן, און ער רופט דאס א געניטונג אין אמונה. די ארבעה צריכים להודות זענען נאר ראשי דברים פאר א חכם; צוויי פון די צען דארפן זיין רבנים, ווייל דער צווייטער געפינט וואס דער ערשטער האט אויסגעלאזט. ער ווענדט דאס אן אויף דער סעודה, אויפן בית המדרש און אויף כסלו, און ענדיגט מיט דער מסירות נפש פון א מאמע, דער באהאלטענער עיקר הנס, און לאה'ס הודאה אויף א קינד.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · השגחה פרטית · ניסים און טבע

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט