הספד

על אדמו"ר מסאטמאר זצ"ל

פרטים: תשל"ט (1978–79) אידיש 1 שעה 32 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פאר ראש השנה רעדט דער משגיח וועגן דעם סאטמארער רב נאך זיין הסתלקות, און ער ערקלערט אז א צדיק וואס מ'לערנט נאך זיין תורה און מ'גייט אין זיינע וועגן איז נישט באמת אוועק; ער באשרייבט זיין קדושה, זיין תפילה, זיין תורה און זיין מלחמה פאר א ריינע אמונה אין משיח.

דער משגיח עפנט מיט "אתם נצבים היום", אז ראש השנה איז דער משפט פון יעדן טאג פונעם יאר, און מיט די פארלוסטן פונעם יאר, וואס דער לעצטער דערפון איז די הסתלקות פונעם סאטמארער רב. ער וויל נישט זאגן קיין הספד, נאר רעדן וועגן דעם צדיק, ווייל רעדן וועגן א צדיק איז ממשיך קדושה. פונעם מדרש אז "כל חלי וכל מכה אשר לא כתוב" איז מיתת צדיקים, ערקלערט ער אז די קללה שטייט נאר אין תורה שבעל פה און מ'קען זי נישט מבטל זיין, סיידן די חכמה פונעם צדיק ווערט נישט פארלוירן. דורך אליהו, אלישע און א ספר פונעם סאטמארער רב לערנט ער ארויס אז ווען מ'לערנט דעם צדיקס תורה לעבט ער ווייטער. דערנאך באשרייבט ער דעם סאטמארער רבס תורה, קדושת הברית, קריאת התורה, מגילה, אהבה רבה, שבת און יום טוב, צדקה, זיין לעצטע הוראה וועגן כהנים, און ער גלייכט אים צו רבן יוחנן בן זכאי און חזקיהו המלך אין זיין מלחמה פאר א ריינע גאולה. ער שליסט מיט דעם דור יתום און מיט א רוף זיך צו האלטן ביי דער מסורה פון די צדיקים.

ענינים: די רביים פון שפעטערדיגע דורות · די הסתלקות פון א צדיק

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט