סיום השס

סיום השס בבית מדרש אמונת ישראל בביתר

פרטים: תשע"ב (2011–12) אידיש 9 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי א סיום הש"ס ערקלערט דער משגיח פונעם בעל התניא און פונעם מדרש אז יעדער איינער פון א חבורה וואס ענדיגט צוזאמען ש"ס האט א חלק אינעם גאנצן ש"ס און אין איר "מלכות", און ער בעט אז דער זכות פון לימוד התורה זאל ברענגען די גאולה.

דער משגיח זאגט אז ס'איז א גרויסע זכות זיך צו פארבינדן מיט א חבורה אין ארץ ישראל וואס זענען מסיים ש"ס. ער ברענגט דעם בעל התניא'ס בקשה אינעם לעצטן חלק פונעם תניא, אז אין יעדע שטאט זאל מען יעדעס יאר צעטיילן די מסכתות און ענדיגן ש"ס, און קליינערע מנינים זאלן זיך משתתף זיין מיט א גרעסערן מנין. דערפון לערנט ער אז יעדער איינער פון דער חבורה האט א שייכות מיטן גאנצן ש"ס, אזוי ווי ס'שטייט אין די ביאורים פונעם ליובאוויטשער רבי'ן, מחמת דעם קשר הנשמות צווישן זיי. ער ברענגט דעם מדרש אויף "ששים המה מלכות", די זעכציג מסכתות, און ערקלערט אז דער וואס לערנט א מסכתא, אדער אפילו הלכה נאך הלכה, איז זוכה צו א חלק אין מלכות. דערנאך זאגט ער אז דער מצב ווערט שארפער און אידן דארפן א גרויסע ישועה; ווען אידן אין ארץ ישראל און אין חוץ לארץ לערנען און זענען מתפלל איינער פארן אנדערן, ווערן די תפילות מקושר דורך ירושלים. ער ברענגט דעם מדרש אז לערנען משניות צווישן די גוים ברענגט קיבוץ גליות, און ער שליסט מיט א תפילה אויף דער גרויסער נחמה.

ענינים: דער כח און די מעלה פון תורה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט