שלש קליפות הטמאות אין להם תיקון עד ביאת המשיח. גוף ישראל מקליפת נוגה' ושל גוים משלש קליפות הטמאות - לפיכך חסד לאומים חטאת.

פרטים: פרק א אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט תניא פרק א: די נפש הבהמית פון א איד קומט פון קליפת נוגה וואס מ'קען איר מעלה זיין, און די נפש פון די אומות קומט פון די שלש קליפות הטמאות וואס האבן נישט קיין תיקון ביז משיח, און דערפאר הייסט אפילו דער חסד פון די אומות א חטאת.

דער משגיח עפנט מיט דעם כלל אז די שלש קליפות הטמאות האבן נישט קיין עליה ביז ביאת המשיח, און קליפת נוגה, די כשר'ע הנאות, קען מען מעלה זיין. ער פרעגט ווי אזוי ווערט דען א איסור בטל בששים, און ענטפערט אז דער ביטול איז א הארה פון ימות המשיח, אזוי ווי ביי יציאת מצרים. דערנאך לערנט ער דעם תניא: אפילו די נפש הבהמית פון א איד איז פון נוגה, און די נפשות פון די אומות זענען פון די קליפות הטמאות, ממילא טוען זיי אלעס פאר זיך, אפילו זייער רחמנות און צדקה. ביי א איד קען די רחמנות ווערן א מצוה, ווי ער ווייזט מיט א מעשה פון איינעם וואס האט געגעבן צדקה ערשט פון רחמנות און דערנאך פאר דער מצוה. דורך יעקב'ס געוויין ביי רחל, א משל פון סוכה און דעם מגיד פון מעזריטש ווייזט ער אז די אהבה און עבודה פון א איד איז בשורש פארן רבונו של עולם. צום סוף ברענגט ער די גמרא אויף "וחסד לאומים חטאת" און טייטשט חטאת און זכות.

ענינים: קדושה און קליפה · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · אידן און די אומות העולם · צדקה, חסד און הכנסת אורחים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט