מוחין נקראים אמות' מדות נקראים כפולות; ביאור חב"ד.

פרטים: פרק ג אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט תניא פרק ג און ערקלערט פארוואס די מוחין הייסן "אמות" און די מדות "כפולות", און פון דעם יוד פונעם שם הוי"ה קומט ער צו דער נקודה אין יעדן איד וואו קיין חטא דערגרייכט נישט, און צו חכמה אלס א בליץ פון גארנישט וואס די בינה בויט אויס.

דער משגיח הייבט אן תניא פרק ג: די מוחין הייסן "אמות" ווייל זיי זענען נאר גוט, און די מדות הייסן "כפולות" ווייל יעדע מדה קען דינען סיי פאר טוב סיי פאר רע. יעדע מדריגה פון דער נשמה האט צען בחינות, אזוי ווי די פיר אותיות פונעם שם הוי"ה און די פיר עולמות. דער קוצו של יוד איז די העכסטע נקודה, די פנימיות פון א איד וואו קיין חטא רירט נישט אן; דערפאר באקומט א זינדיגער ל"ט מלקות און נישט פערציג, דערפאר זענען דא ל"ט מלאכות, און דאס איז דער ענין פון קודש הקדשים, יום הכפורים, פורים און פרשת שקלים, מיט דער הפטרה פון יהואש. צוריק צום תניא, ווייזט ער אז די מדות זענען די קינדער פון חכמה בינה ודעת, אנגעשטעלט אויף די טעג פון בריאת העולם, און ער טייטשט חכמה אלס דער ערשטער בליץ פון א געדאנק, "כח מה" פון גארנישט, און בינה אלס דער בנין וואס מ'בויט דערפון, און פון זיי ווערן געבוירן אהבה און יראה.

ענינים: די ספירות · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח)

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט