המוחין מולידות המדות' מחלוקת אם מהמוחין באים למדות או להיפך. החכמה והבינה עוסקים באהבה ויראה והדעת מקשרם למדות.

פרטים: פרק ג אידיש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויפן תניא פרק ג ערקלערט דער משגיח ווי אזוי חכמה און בינה, דער "אבא ואמא" פונעם שכל, זענען מוליד אהבה און יראה דורך א לאנגע און שטארקע התבוננות אין גדולת הבורא, און פארוואס דאס איז געווען דער באזונדערער דרך פונעם בעל התניא.

דער משגיח לערנט תניא פרק ג: דער ערשטער בליץ פון א שכל איז חכמה, ווען עס באקומט אורך און רוחב איז עס בינה, און זיי הייסן אבא ואמא ווייל זייערע קינדער זענען די מידות, אהבה און יראה. דאס, זאגט ער, איז געווען די שיטה פונעם בעל התניא, אנטקעגן רוב פון די אנדערע תלמידי המגיד וואס האבן געארבעט מיטן המון עם פון די מידות; אלו ואלו דברי אלקים חיים, נאר די שאלה איז געווען וועלכן דרך מען לערנט מיטן עולם. מיט א משל פון א סטאליער ערקלערט ער אז דער מענטש האט באקומען א נפש המשכלת כדי ער זאל זי נוצן, און ער שילדערט די בריאה וואס האט נישט קיין סוף, עולמות איבער עולמות און מלאכים איבער מלאכים, וואס די התבוננות דערין ברענגט צו יראה און דערנאך צו אהבה. ער ווייזט דעם סדר אין די ברכות פון קריאת שמע, איז מחלק צווישן יראת הרוממות און יראת העונש, ערקלערט די לשונות פון חשק דורך דעם ניצוץ פון רבי חנינא בן תרדיון וואס איז געווען באהאלטן אין שכם, און ענדיגט אז נאר א התבוננות מיט דעת ברענגט אן אהבה און יראה וואס האט א קיום.

ענינים: אהבת השם און דביקות · יראת שמים · די ספירות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט