כשלומד תורה משיג אלקות' ויש יחוד בינו ובין ה' יותר מבעוה"ב .
פרטים: פרק ה אידיש 42 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט ווי אזוי א איד וואס לערנט תורה און טוט מצוות כאפט טאקע אן און ווערט מיוחד מיטן רבונו של עולם אליין, ווייל דער אויבערשטער האט מצמצם געווען זיין רצון און חכמה אין די הלכות, א יחוד וואס איז גרעסער פון עולם הבא.
דער משגיח קומט צוריק צום תניא וואס זאגט אז דורך תורה און מצוות ווערן אלע צען בחינות פון דער נפש מיוחד מיטן רבונו של עולם, און ער פרעגט ווי אזוי דאס קען זיין, אז דער אויבערשטער איז אין סוף און קיין מחשבה קען אים נישט תופס זיין. ער ערקלערט אז דער שכל איז נישט דער חוש מיט וואס מ'כאפט אן דעם רבונו של עולם. דער תירוץ איז צמצום: דער אויבערשטער האט מצמצם געווען זיין רצון און חכמה אין די מצוות און זייערע הלכות, אזוי ווי א סייענטיסט טראגט א ראדיאאקטיווע זאך אין א בליי'ענעם קעסטל. וויפיל אור מ'באקומט ווענדט זיך ווי אזוי מ'לערנט. די תורה איז אראפגעגאנגען ווי וואסער, מדריגה נאך מדריגה, ביז זי איז מלובש געווארן אין מחשבה, דיבור און מעשה. נאך א לענגערן אפשווייף וועגן דעם גוף ווי דער ארט פון די צען כוחות און וועגן תיקון המידות אין ימי הספירה, ערקלערט ער פארוואס איין שעה תורה און מצוות אויף דער וועלט איז בעסער פון גאנץ עולם הבא, און ער ענדיגט מיטן משל פון ארומנעמען דעם מלך.
ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · דער כח און די מעלה פון תורה · אהבת השם און דביקות · צמצום, עולמות און די מרכבה