עליית שלש קליפות הטמאות - ע"י ביטול בששים' או תשובה מאהבה - זהו ניצוץ מימות המשיח. אין מציאות כתקלה עולמית.

פרטים: פרק ז-ח אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז תשובה מאהבה ברענגט א בליץ פון ימות המשיח אריין אין דעם מענטשנס אייגענער וועלט, דערפאר קען זי מתקן זיין אפילו די זאכן וואס דער תניא רופט אן אן עיוות, און ער ווייזט אז דער אייבערשטער לאזט קיינמאל נישט אז אן עבירה זאל ווערן א תקלה פאר דער גאנצער וועלט.

דער משגיח חזר'ט איבער תניא פרק ז: ביאת איסורים שאפט א גוף און קען נישט האבן קיין תיקון נאר לעתיד לבוא אדער דורך א תשובה מאהבה רבה, וואס ברענגט א בליץ פון ימות המשיח. ער גלייכט עס צו א בליץ אינמיטן דער נאכט און צו חנוכה, ווען ביים צינדן ווערט נתגלה דער אור פון משיח. דעם אייבערשטנס רשות איז רשות היחיד, און די קליפה איז רשות הרבים; דער עיקר פון שבת איז הוצאה, און חנוכה צינדט מען א ליכט אין רשות הרבים. חנוכה קומט פון בינה, דער שורש פון תשובה מאהבה. דערנאך ערקלערט ער פארוואס אפילו אזא תשובה קען נישט אין איין מאמענט מתקן זיין א ממזר, און אז דורך א לאנגע תשובה שטארבן די ממזרים. ביי פרק ח רעדט ער וועגן מאכלות אסורות בלי יודע, ברענגט דעם צמח צדק וואס פארבינדט עס מיטן רמב"ם און מיטן מחבר, און ערקלערט פארוואס דער משנה ברורה האט גע'פסק'נט ווי דער ראב"ד: כדי די קאנטאניסטן קינדער זאלן קענען תשובה טון.

ענינים: תשובה · משיח און ימות המשיח · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח)

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט