חילוקים בבינונים - עובד ה' ואשר לא עבדו.
פרטים: פרק י"ד אידיש 36 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט דעם חילוק אין תניא צווישן דעם בינוני וואס איז א עובד אלהים מיט א כסדר'דיגע מלחמה, און דעם בינוני וואס הייסט "לא עבדו" ווייל דאס לערנען קומט אים גרינג, און ער ווייזט אן אז אמת'ע עבודה איז צו טאן מער ווי די טבע און די רגילות.
דער משגיח הייבט אן מיט דעם אז יעדער בינוני באקומט א מלחמה לויט זיין טבע, זיין געזונט, זיין משפחה און זיין סביבה, אזוי ווי אברהם אבינו, וואס איז געבוירן געווארן פון תרח, האט געדארפט קעמפן קעגן אלעס וואס ער איז ארויסגעקומען פון דארט. דערנאך לערנט ער דעם תניא אויפן פסוק אין מלאכי וואס מאכט א חילוק צווישן צדיק און רשע, און צווישן עובד אלהים און אשר לא עבדו. "עובד" איז א לשון הווה: דער בינוני שטייט אין א מלחמה וואס הערט נישט אויף, און ביים צדיק איז דאס א טיטל. דער "לא עבדו" איז אויך א בינוני וואס טוט קיינמאל נישט קיין עבירה, נאר ער פירט נישט קיין מלחמה, ווייל ער איז א מתמיד בטבע, אדער ווייל די אהבה מסותרת וואס ער האט בירושה פון די אבות איז אים גענוג. א מתמיד וואס האט זיך איינגעוואוינט איז געווען אן עובד בשעת ער האט געארבעט, נאר ווען עס גייט שוין גרינג ווערט ער א "לא עבדו". מיט דער גמרא פון הונדערט מאל קעגן הונדערט און איינס, און דעם משל פון די חמרים, איז דער משגיח מסביר אז עבודה הייסט צו טאן מער ווי די רגילות, דורך התבוננות אין גדולת ה' אדער דורך מעורר זיין די אהבה מסותרת.
ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · תורה לשמה און התמדה