הבינוני יכול להיות כצדיק בעיתות רצון' עיבור נשמת צדיק בתוכו' כשעושה עצמו שמח בטוב ומואס ברע זוכה שזה נעשה טבעו.
פרטים: פרק ט"ו אידיש 45 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט ווי אזוי א בינוני, וואס האט נישט קיין בחירה צו זיין א צדיק גמור, קען דאך מקיים זיין די שבועה "תהי צדיק": דורך צייטן פון אמת'ע שמחה מיטן אייבערשטן, דורך הרגל וואס ווערט א טבע שני, און דורך א נשמה פון א צדיק וואס קומט אריין אין אים בבחינת עיבור.
דער משגיח חזר'ט איבער דעם חילוק אין תניא: א בינוני האט א כסדר'דיגע מלחמה מיטן יצר הרע, און דאס קען יעדער איד, אבער צו זיין א צדיק דארף מען האבן א ספעציעלע נשמה. דערמיט איז מתורץ די כפל לשון פון דער שבועה "תהי צדיק ואל תהי רשע": נישט זיין קיין רשע איז אין יעדנס הענט, און "תהי צדיק" מיינט מ'זאל זיך אנשטרענגען. פון דעסטוועגן, זאגט דער תניא, זאל מען אפשטעלן צייטן זיך מתבונן צו זיין אז די תענוגים פון עולם הזה זענען גארנישט, און זיך פרייען מיטן אייבערשטן; כאטש עס גייט אוועק, לויט זיין מדריגה איז עס חשוב. א הרגל ווערט א טבע שני, ווי ביי א ברכה מיט התבוננות. מיטן משל פון דוד המלך'ס כינור און א פיאנא-סטרונע ווייזט ער אז שמחה למטה איז מעורר שמחה למעלה. אפשר וועט אריינקומען אין אים א ניצוץ פון א נשמה פון א צדיק, ווי די מעשה מיט רבי חיים וויטאל. א קליינע מצוה פון א איד ווערט פארמערט אויבן, וואס ער ווייזט מיט המן און דעם עומר.
ענינים: צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז) · עבודת השם בשמחה