ע"י התבוננות יכולים להגיע ליראה ואהבה מוחית' וזה די למי שאינו יכול להגיע ליראה ואהבה מוחשית. ביאור על תשובה תתאה.

פרטים: פרק י"ז אידיש 41 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט תניא פרק י"ח: יעדער איד, אפילו איינער וואס קען נישט צוקומען צו אהבה און יראה דורך התבוננות, טראגט אין זיך אן אהבה מסותרת וואס ער האט גע'ירשנט פון די אבות, וואס זענען געווען די מרכבה פאר דער שכינה.

דער משגיח דערמאנט דעם פריערדיגן פרק: התבוננות אין גדלות השם, אפילו ווען זי ברענגט נאר צו א פארשטאנד אז מ'דארף האבן יראה און אהבה, איז שוין א מדריגה. תניא פרק י"ח לייגט צו אז אפילו א מענטש מיט א שוואכן מוח, וואס קען דאס נישט, קען דינען דעם אייבערשטן מיט'ן הארץ באמת, ווייל יעדער איד האט אן אהבה מסותרת, א ירושה פון אברהם יצחק און יעקב. ער משלט עס צו א נאטור וואס גייט אריבער ביי בעלי חיים בירושה. די אבות זענען געווען די מרכבה, מיט יעדן מעשה געווידמעט צום רבונו של עולם, און אזוי אויך צדיקים אין יעדן דור, מיט א מעשה פונעם חתם סופר. ער ערקלערט יעקב אבינו'ס יארן ביי לבן אלס באפרייען אידישע נשמות, אז יעדער צדיק האט א לעומת זה אין קליפה, און די בחינה פון לאה און רחל. ווייל מיר זענען די אבות'ס קינדער, איז אפילו אין דעם נידעריגסטן איד באהאלטן די העכסטע מדריגות, וואס קענען זיך אנטפלעקן ביי זיינע קינדער, און יעדער איד קען ווערן א מרכבה דורך זיין עבודה.

ענינים: אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה)

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט