זה ספר לבינונים. מהו בינוני. השקפה נכונה למחשבות ותשוקות בלתי נכונות. אהבה ויראה לנשמות קטנות. לימוד תורה בהתמדה.
פרטים: הקדמה אידיש 28 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח עפנט דעם תניא אלס א "ספר של בינונים" און ערקלערט אז א תאווה צו א נישט ריינע זאך מאכט נישט א איד פאר א נישט ערליכן, אז דער דרך קצרה פונעם תניא איז פאר קליינע מענטשן, און אז אפילו זיי קענען קומען צו א פולן און טיפן לימוד התורה דורך דער אהבה מסותרת וואס יעדער איד האט בירושה פון די אבות.
דער משגיח הייבט אן מיט די דריי סארטן אין תניא, צדיקים, בינונים און רשעים, און ערקלערט אז א מענטש איז באשאפן מיט א גוף און מיט תאוות כדי צו קעמפן קעגן זיי: א תאווה צו א נישט ריינע זאך מיינט אז מ'איז נישט קיין צדיק, נישט אז מ'איז נישט קיין ערליכער איד, און די עבירה איז נאר ווען מ'לאזט די מחשבה בלייבן אין קאפ. דערנאך לערנט ער דעם שער בלאט: א ספר פאר בינונים, מלוקט פון ספרים און פון די רביים פונעם בעל התניא, מיוסד אויפן פסוק "כי קרוב אליך הדבר מאד", מיט א דרך ארוכה ביז פרק י"ז פאר די וואס קענען זיך מתבונן זיין מיט חכמה בינה ודעת, און א דרך קצרה פון פרק י"ח פאר קלענערע מענטשן. ביים לערנען פרק י"ח ערקלערט ער אז די תורה רעדט אויך צום קלענסטן איד, און ממילא קען אפילו ער מקיים זיין אלע מצוות, אויך תלמוד תורה, די שווערסטע פון זיי. א ביאור אויף דער גמרא אז מ'איז מבטל תלמוד תורה פאר מקרא מגילה ווייזט אז ביטול תורה איז אויך אין דער איכות, נישט נאר אין דער כמות. צום סוף רעדט ער פון דער אהבה מסותרת וואס מיר האבן בירושה פון אברהם, יצחק און יעקב, מיט א משל פון א טאטן וואס ראטעוועט זיין קינד פון א פייער.
ענינים: אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה) · צדיק, בינוני און רשע (תניא פרקים ט-יז)