יש יראה ואהבה ביחד רק בה'. אבות נתאחדו בה' יותר ממרכבה גשמית. לפי שהאבות היו בעצם אלקות לכן בניהם גם הם כן. אין מקיף אם אינו מחובר לפנימיות. ביאור קצרה בד' עולמות וי' ספירות.
פרטים: פרק י"ח אידיש 42 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
אויף תניא פרק י"ח ערקלערט דער משגיח פארוואס אהבה און יראה קענען זיין צוזאמען נאר ביים אייבערשטן, ווי אזוי די אבות זענען געווען אזוי פאראייניגט מיט אים אז דאס איז איבערגעגאנגען צו זייערע קינדער, און ער גיט א קורצן ביאור אין די פיר עולמות און די צען ספירות.
דער משגיח חזרט איבער אז יעדער איד ירשנט פון די אבות א באהאלטענע אהבה: אהבה איז די מדה פון אברהם אבינו און פון בית הלל, יראה די מדה פון יצחק און פון בית שמאי. מצוות עשה קומען פון אהבה און מצוות לא תעשה פון יראה, און דערפאר איז א עשה דוחה א לא תעשה, ווי ער ברענגט פונעם רמב"ן אויף זכור און שמור און פון דער גמרא אויף ציצית און שעטנז. דערנאך פרעגט ער ווי אזוי יראה, וואס איז דער היפך פון אהבה, איז אויך א טייל פון דער ירושה, און ער ענטפערט אז נאר ביים רבונו של עולם קען יחוד און יראה זיין צוזאמען. די אבות זענען געווען די מרכבה, אבער נאך מער פאראייניגט ווי א רכב מיט זיין רוכב; זייער התקשרות איז געווארן זייער מהות, און דערפאר איז עס איבערגעגאנגען צו די קינדער, צוזאמען מיט נפש רוח ונשמה, אפילו ווען זיי בלייבן באהאלטן ווי א מקיף. צום סוף ערקלערט ער די צען ספירות און די פיר עולמות דורכן משל פון וואסער וואס ווערט פארע, סטים, וואסער און אייז, און די כחות הנפש פונעם מענטש, ביז דעת.
ענינים: אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה) · די ספירות · צמצום, עולמות און די מרכבה