כי שמחתני ה' בפעלך וכו'

פרטים: אידיש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח גייט דורך דעם מזמור שיר ליום השבת און ערקלערט אז שבת זעט א איד די הארמאניע פון דער בריאה און פרייט זיך אפילו מיט דעם וואס ער פארשטייט נישט, ווייל ער ווייסט אז די רשעים בליען ווי גראז כדי צו פארוועלקן, און כלל ישראל, וואס איז פון אחדות און פון דער מדריגה פון שמונה העכער פון טבע, בלייבט אויף אייביג.

דער משגיח לערנט דעם צווייטן חלק פון מזמור צב. לעתיד לבוא וועלן אלע קשיות פארענטפערט ווערן; שבת, ווען מ'איז באפרייט פון דער יגיעה פון דער וואך, קוקט מען אויף דער הארמאניע פון דער בריאה, מ'זינגט, און מ'פארשטייט אז אויך דאס וואס מ'פארשטייט נישט האט טיפע תירוצים. לויט דעם רמב"ם קומט מען דורך התבוננות אין דער בריאה צו אהבת ה'. דער איש בער ווייסט אז ער קען נישט פארשטיין די הנהגה, דער כסיל מאכט דערפון א קשיא פארוואס רשעים זענען מצליח. די רשעים זענען ווי גראז וואס וואקסט ערשט און פארוועלקט ערשט, ווי א מעשה פון א איד וואס מ'האט ארונטערגעטריבן פון א עראפלאן וואס איז דערנאך געפאלן ווייזט. דער אויבערשטער איז מרום, אומדערגרייכבאר; אימפעריעס זענען פארשוואונדן און אידן זענען געבליבן. דער בעל שם טוב לערנט אז ווער עס זעט דעם רבונו של עולם הינטער יעדן שונא איז ממתיק די דינים. דאס שלעכטס איז פון פירוד, שבת איז אחדות; די וועלט ווערט פארעלטערט זינט דעם חטא פון אדם הראשון, אבער כלל ישראל, ווי דער שמן פון חנוכה, געהערט צו דער אייביגער שמונה, און דער צדיק וואקסט פאמעלעך ווי א תמר און בלייבט אויף אייביג.

ענינים: תהלים · נצח ישראל · קדושת שבת · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט