משליך קרחו כפתים
פרטים: אידיש 44 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דורך די לעצטע פסוקים פון תהלים קמ"ז ווייזט דער משגיח ווי אזוי דער אייבערשטער איז ממתיק די מידת הדין, אז רעגן און שניי זענען פון מידת החסד און ברענגען אראפ תורה, און אז א איד האלט א חוק מיט אמונה פשוטה ביז ער ווערט זוכה עס צו פארשטיין.
דער משגיח גייט ווייטער מיטן פסוק "משליך קרחו כפתים". ניסן און דער זומער זענען א צייט פון חסד, פון ווארעמקייט און התפשטות; תשרי און דער ווינטער זענען דין און צמצום, און פון דער קעלט קומט דער קרח. אבער דער אייבערשטער איז ממתיק דעם דין: דער אייז פאלט אראפ ווי פלעקן, און דער שניי איז ווייס, דער קאליר פון חסד, אזוי ווי מילך און דער מן, א שפייז אן הארעוואניע. דערנאך "ישלח דברו וימסם": שניי איז פארפרוירענע וואסער, און מים איז חסד. דער רעגן ברענגט ברכה, און אינעווייניג תורה. ער ברענגט דעם זוהר אז נח האט געקענט מקבל זיין די תורה און איז צוריקגעקומען אלס משה, און ער טייטשט מתן תורה ווי א "מבול" פון תורה. ביי "חקיו ומשפטיו לישראל" שילדערט ער די עקידה: אברהם אבינו איז געגאנגען מיט אמונה שלימה אן פארשטיין, און ערשט נאכדעם האט ער פארשטאנען. ער ענדיגט מיט תהלים קמ"ח, אז דער מענטש פירט די גאנצע בריאה צו לויבן דעם אייבערשטן.
ענינים: פסוקי דזמרה · אמונה פשוטה, למעלה פון שכל · די ספירות