שיר המעלות רבת צררני מנעורי

פרטים: אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

צוריקגייענדיג צו קאפיטל קכ"ח אין תהלים, ערקלערט דער משגיח אז דורך דעם נר שבת און דעם נר חנוכה ווערט יעדע אידישע שטוב א בית המקדש וואס ירושלים קומט באזוכן, און אז חנוכה איז א זמן פון וואקסן אין תורה און פון דאנקען דעם אויבערשטן.

דער משגיח זאגט אן קאפיטל קכ"ט, אבער גייט צוריק צו קכ"ח, וואס לויט רב שמשון רפאל הירש מאלט עס אויס די ווארעמקייט און צופרידנקייט פון דער אידישער שטוב, און "יברכך ה' מציון" מיינט דאס בית הכנסת, די כלליות'דיגע שטוב. ווייל מ'האלט אין כסלו, גייט ער אריבער צו חנוכה: לויט'ן שפת אמת איז דער נר חנוכה א זכר למקדש, ממילא ווערט יעדע שטוב א בית המקדש און יעדער איד א כהן, צוגעבינדן צום אור הגנוז פון לעתיד לבוא. ער טייטשט דעם נאמען חשמונאים, ערקלערט פארוואס מ'טאר זיך נישט באנוצן מיט'ן נר חנוכה אבער יא מיט'ן נר שבת, און ווייזט אז די ווערטער פון דער ברכה אין קאפיטל זענען בגימטריא "נר שבת נר חנוכה". חנוכה, ווי ראש השנה, איז א זמן פון פקידת עקרות, אין גשמיות און אין רוחניות, און ברכה מיינט ריבוי; "בנים לבניך" זענען חידושי תורה וואס ברענגען נאך חידושים. צום סוף זאגט ער אז דער שורש פון חנוכה איז הלל והודאה.

ענינים: די חנוכה ליכט · אור הגנוז · א אידישע שטוב און שלום בית · הודאה און שבח צום אייבערשטן

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט