קויתי ה' קותה נפשי
פרטים: אידיש 42 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
אויף די לעצטע פסוקים פון "שיר המעלות ממעמקים" לערנט דער משגיח אז א איד האפט און ווארט ווייטער צום רבונו של עולם און אויף דער גאולה אפילו ווען יעדער "בוקר" גייט אריבער, און ווער ס'באשיצט זיך ביים אייבערשטן ווערט אויסגעלייזט אפילו העכער פונעם משפט.
דער משגיח טייטשט "קויתי ה' קותה נפשי" אז א איד דארף ווייטער האפן און מתפלל זיין אפילו ווען די תפילה ווערט נישט געענטפערט. "נפשי לה' משומרים לבוקר" איז דאס ווארטן אויף דער גאולה: ס'איז דא א באשטימטער זמן וואס מוז קומען, און ס'זענען דא "בקרים" ווען זי קען קומען פריער. ער רעדט וועגן משיח בן יוסף און משיח בן דוד, אז קיינער ווייסט נישט גענוי דעם סדר פון דער גאולה, און פון די ווערטער פונעם אריז"ל וועגן יאר תשס"ה. נאך מעשיות פון צדיקים וואס האבן פאראויסגעזאגט אז רוסלאנד וועט צעפאלן, רעכנט ער אויס זמנים וואס זענען אריבער, און ער זאגט אז א איד גיט קיינמאל נישט אויף: "יחל ישראל אל ה'". דער חטא פון אדם הראשון און דער חטא העגל זענען געווען וואס מ'האט נישט געווארט. צום סוף רעדט ער פון פדות פון עבירות: דער אייבערשטער, ווי א מלך, הייבט זיך אויף איבערן משפט פאר דעם וואס באשיצט זיך ביי אים, ווי מ'זעט ביי דער עקידה, ביים עקסטערן פסוק אין קאפיטל ל"ד, און אין דער מעשה פון רבי מיטן אקס.
ענינים: ווארטן אויף משיח · די צייט פון דער גאולה און דער קץ · משיח בן יוסף און משיח בן דוד