המשך ה' לא גבה לבי
פרטים: אידיש 43 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט ווייטער דעם קאפיטל ה' לא גבה לבי, און ער איז מסביר די ענוה און דאס צופרידנקייט פון דוד המלך, דעם חילוק צווישן דעם כבוד פון אמת'ע צדיקים און דעם תאוה זיך צו ווייזן, און ער ווייזט פון שמעי בן גרא און פונעם קאפיטל זכור ה' לדוד ווי אזוי דוד האט אנגענומען אלעס פון הקב"ה און זיך געמוטשעט פאר כלל ישראל.
דער משגיח לערנט דעם קאפיטל ה' לא גבה לבי ווי די ווערטער פון א מלך וואס איז געווען דער גרעסטער עניו, צוזאמען מיט משה רבינו און אברהם אבינו. ער דערציילט אז דער בלאזשעווער רב האט קיינמאל נישט אויפגעהויבן די אויגן העכער פונעם קליינעם ארון קודש, און דערפאר האט ער נישט געזען אז די מחיצה איז צובראכן. ער איז מסביר אז צדיקים פון מלכות בית דוד, ווי דער רוזשינער, האבן זיך געפירט מיט כבוד מלכות לשם שמים און זענען באמת געווען שפלים, נישט אזוי ווי די סעודה פון אחשורוש וואס איז געמאכט געווארן נאר כדי צו ווייזן זיין עשירות, א קליפה וואס ער זעט היינט אין די לוקסוס. ער מאנט מ'זאל זיין צופרידן מיט די אייגענע מדריגה, ווי א קליין קינד ביי דער מאמע וואס ווייסט אז וואס ער האט נישט דארף ער נישט, און ער לויבט דאס אננעמען א בזיון אלס כפרת עוונות. ווייל דוד האט געשוויגן צו שמעי בן גרא, איז ער געווארן דער פערטער רגל המרכבה און דערפון איז געקומען פורים. צום סוף הייבט ער אן דעם קאפיטל זכור ה' לדוד, ווי אזוי דוד האט זיך געמוטשעט צו געפינען דעם ארט פונעם בית המקדש.
ענינים: ענוה און ביטול · תהלים · דוד המלך און מלכות בית דוד