ביאור בענין פרשיות מחוברים - נחיצות האחדות בימי בין המצרים
פרטים: בין המצרים תשמ"ז (1986–87) אידיש 50 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז מ'איז מחבר פרשיות נאר אין די צייטן וואס מ'דארף מתקן זיין שנאת חנם, און אז יעדער שבט מעג האלטן זיין אייגענעם וועג אלס א משפחה, נישט אלס א פארטיי, מיט אהבה צו יעדן איד.
דער משגיח עפנט מיט פרשת מסעי, וואו די תורה חזר'ט איבער די פטירה פון אהרן הכהן און לייגט צו אז ס'איז געווען ראש חודש אב. אהרן הכהן איז געווען דער בית המקדש אליין, ממילא איז זיין פטירה א חורבן, און מ'ליינט עס דעם שבת וואס מ'בענטשט ראש חודש אב. דערנאך ערקלערט ער אז יעדער איד איז אן אות אין דער תורה, און נשמות קומען אין משפחות, אזוי ווי די סדרות פון יאר וואס יעדע האט איר אייגענעם שבת, און יעדער שבט האט זיין אייגענעם נוסח. אבער אין צייטן וואס מ'האפט אויף דער גאולה אדער מ'דארף מתקן זיין שנאת חנם, אין ניסן, תשרי, ימי הספירה און די דריי וואכן, איז מען מחבר פרשיות. ביי קמצא ובר קמצא ווייזט ער ווי צוויי אידן וואס מאכן שלום וואלטן געקענט ראטעווען ירושלים. ער לויבט די פיינקייט פון סטאלין, און זאגט אז חסידות דארף זיין א משפחה, נישט א פארטיי. ער ענדיגט מיט אהרן הכהן, אוהב שלום ורודף שלום, און מיט דעם רוף צו פארשטארקן די אחדות אין חודש אב.
ענינים: אהבת ישראל און אחדות · דער בית המקדש און דער חורבן · די חדשים תמוז און אב