“מי לה' אלי” - מסירת נפש ע"י דביקות בה'

פרטים: חנוכה תשכ"ט (1968–69) אידיש 59 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז חנוכה איז געקומען דורך דער מסירת נפש פון די חשמונאים מיט'ן געשריי "מי לה' אלי", און אז יעדער איד קען דאס יעדעס יאר באנייען ווען ער גיט אוועק שטיקלעך פון זיין אייגענעם רצון פאר'ן אייבערשטן, בפרט אין די צייטן פון בלבול פאר משיח.

דער משגיח עפנט אז פון אלע מצוות איז חנוכה געבויט אויף מסירת נפש: די חשמונאים זענען ארויס צו א מלחמה וואס על פי טבע האט מען נישט געקענט געווינען, נאכ'ן געשריי "מי לה' אלי", וואס איז א איבערחזרונג פון דער מסירת נפש פון שבט לוי ביים עגל. יעדעס יאר קומען צוריק די זעלבע אורות, און די מצוות און מנהגים פון חנוכה זענען די עצות ווי אזוי מ'זאל זיי מקבל זיין. מסירת נפש, ערקלערט ער, מיינט נישט נאר שטארבן; נפש מיינט רצון, און ווער עס גיט אוועק זיין רצון פאר'ן אייבערשטן, אפילו אין קליינע שטיקלעך יעדן טאג, האט מסירת נפש. א רוטינע אידישקייט איז נאך נישט קיין עבודת השם. דורך דעם רמב"ם וועגן שבט לוי לערנט ער אז יעדער איינער וואס גיט זיך אוועק פאר'ן אייבערשטן ווערט ווי א לוי, און השם איז זיין חלק. חנוכה קומט אין די פינסטערסטע צייט, ווי דער "ערב" פון בלבול פאר משיח, וועמענס נסיון איז, ווי די עקידה פון אברהם אבינו, דער נסיון פון אמונה.

ענינים: מסירת נפש · דער נס חנוכה און די יוונים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט