ביאור על מאמר חז”ל “פתילות ושמנים שאין מדליקין בהם בשבת מדליקין בהם בחנוכה”
פרטים: חנוכה תשל"ו (1975–76) אידיש 1 שעה 31 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז חנוכה, וואס די קינדער פון אהרן האבן געוואונען מיט עזות דקדושה קעגן יון, אנטפלעקט דעם עצם החיבור צווישן דעם רבונו של עולם און כלל ישראל וואס קיין חושך און קיין חטא קען נישט אפרייסן, און דערפאר קען מען אפילו פתילות ושמנים וואס טויגן נישט פאר שבת אנצינדן אום חנוכה.
דער משגיח עפנט מיט דעם צער פון אהרן וואס ער איז נישט געווען ביי די קרבנות פון די נשיאים ביי חנוכת המזבח, וואס די נשיאים האבן געבראכט מיט א געוויסע עזות. יון, דער נמר אין דניאלס חזיון, איז די קליפה פון עזות, און זייער גזירה אז אידן זאלן שרייבן אויפן קרן השור אז זיי האבן נישט קיין חלק באלקי ישראל איז געבויט אויפן חטא העגל. אהרן, וואס איז געווען א בוש, האט מען געזאגט אז זיין צייט וועט קומען: זיינע קינדער, די חשמונאים, וועלן מיט עזות דקדושה מנצח זיין יון. דער משגיח ערקלערט אז דער חיבור פון אידן מיטן רבונו של עולם איז א עצם חיבור, אזוי ווי א פרוי שפירט אז איר מאן לעבט, און דאס איז די מידה פון שבט לוי וואס האט נישט געדינט דעם עגל. חנוכה ווייזט אז דער חיבור בלייבט אפילו אין חושך, און דערפאר מעג מען פתילות ושמנים וואס טויגן נישט פאר שבת אנצינדן אום חנוכה. דערנאך גייט דער שיעור ווייטער מיט ענינים אז מ'זעט נישט דעם גאנצן חשבון פונעם רבונו של עולם, א מעשה, און די כח פון א פסק פון אידן.
ענינים: דער נס חנוכה און די יוונים · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל