"ערכתי נר למשיחי" מביאים משיח דוקא ע"י מסירת נפש

פרטים: חנוכה תשס"ד (2003–04) אידיש 40 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז צו דעם אור פון משיח וואס ליגט באהאלטן אין די חנוכה ליכט קומט מען נאר צו דורך מסירת נפש, אזוי ווי תמר, יהודה, יוסף און די חשמונאים האבן געוויזן, און אזוי ווי די נסיונות פון אונזער דור פאדערן.

דער משגיח עפנט מיט דעם וואס די ספרים ברענגען, אז ווען מ'צינדט חנוכה ליכט ווערט נתגלה דער אור הגנוז, דער אור פון משיח: חנוכה איז די לעצטע מצוה פון דעם לעצטן נס, און דער נעקסטער נס איז משיח, אזוי ווי עס שטייט "ערכתי נר למשיחי". די פרשיות פון יהודה מיט תמר און פון יוסף, וואס מ'לייענט ארום חנוכה, זענען דער שורש פון משיח בן דוד און משיח בן יוסף. כאטש די שכינה איז קיינמאל נישט אראפגעקומען למטה מעשרה, לייגט מען די חנוכה ליכט למטה מעשרה, אזוי ווי א מלך וואס בויגט זיך אראפ צו זיין קינד. דערנאך פרעגט ער פארוואס תמר האט געווארט ביז מ'האט זי שוין ארויסגעפירט צו שריפה, איידער זי האט געשיקט די סימנים צו יהודה. ווייל זי האט געטראגן משיח, און דער שטן שטעלט זיך אנטקעגן משיח מיט אלע כחות, אזוי ווי ביי ער און אונן; די איינציגע עצה איז מסירת נפש, דא דער בזיון וואס יהודה האט מקבל געווען. אויך יוסף האט געמוזט דורכגיין א נסיון פון מסירת נפש. די חשמונאים האבן אזוי זוכה געווען צום ליכט פון חנוכה, און היינט, אין עקבתא דמשיחא מיט נסיונות וואס זענען נאך קיינמאל נישט געווען, ברענגט יעדע שטיקל מסירת נפש משיח נענטער.

ענינים: מסירת נפש · משיח און ימות המשיח · די חנוכה ליכט · יהודה און תמר · די עבודה פונעם לעצטן דור

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט