בימי אלול אנו הולכים בדרך שמביא אותנו למקום מקדשינו בזמן - ראש השנה (שייכות לפרשת שופטים)
פרטים: אלול תשמ"ח (1987–88) אידיש 1 שעה 54 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז אזוי ווי א איד האט ארויפגעברענגט ביכורים צום בית המקדש, אזוי גייט ער אין אלול צו ראש השנה, דער בית המקדש פון זמן, וואו ער דארף אנקומען מיט שמחה אין דער מלכות פון רבונו של עולם און מיט דער פרישקייט פון א נייעם אנהייב.
דער משגיח עפנט מיט נחמיה וואס האט געהייסן די וויינענדע אידן זיך פרייען ראש השנה, און מיט דעם חתם סופר'ס משל פון א געפאנגענעם וואס איז באפרייט געווארן ווייל ער האט זיך געפרייט ביי דעם מלך'ס הכתרה. דערנאך פרעגט ער פארוואס ביכורים, וואס האבן זיך אנגעהויבן ערשט נאך ירושה וישיבה, ווערן אנגערופן דער זכות צו קומען אין לאנד, פארוואס מ'זאגט ארמי אובד אבי, און פארוואס מ'האט געמאכט אזא שמחה ביי ביכורים. ער ערקלערט אז יציאת מצרים ציט ארויס אפילו פונעם נ' שער, און דאס פופציגסטע מאל וואס יציאת מצרים ווערט דערמאנט איז אין מקרא ביכורים. ביכורים, די שבעת המינים וואס זענען זיבן סארטן אידן, זענען א פועל דמיוני אויף דער צוקונפטיגער גאולה. ראש השנה איז ראשית, דער בית המקדש פון זמן, וואו קיין חורבן האט נישט געהערשט, און דער מקדש קומט צו יעדן איד וואס גרייט זיך צו. צום סוף רעדט ער וועגן משה רבינו'ס תפילה, די פרישקייט פונעם מקדש, און זריזות.
ענינים: ראש השנה · קדושת ארץ ישראל · חודש אלול · התחדשות אין עבודת השם