אלול ור"ה בזמן מכוון כנגד ירושלים ובהמ"ק במקום (שייכות לפרשת שופטים)
פרטים: אלול תשמ"ד (1983–84) אידיש 1 שעה 6 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז אזוי ווי דער בית המקדש איז די נקודה האמצעית אין מקום פון וואו די בריאה האט זיך אנגעהויבן, אזוי זענען אלול, ראש השנה און יום כיפור די נקודה אין זמן, און אזוי ווי דעם מקום אשר יבחר ה' דארף מען זיי גיין זוכן.
דער משגיח עפנט מיט דער פרשה פון בית דין הגדול אין פרשת שופטים און פרעגט פארוואס אין אזא וויכטיגע פרשה דערציילט די תורה אז דער בית המקדש איז גבוה מכל המקומות. ער שטעלט אוועק דעם הר גריזים, וואס די תורה באצייכנט גענוי וואו ער שטייט, קעגן דעם מקום אשר יבחר ה', וואס מ'דארף גיין זוכן. ער ערקלערט אז עולם, שנה און נפש האבן יעדעס א מיטלפונקט: דער מקדש, פון וואו די בריאה האט זיך אנגעהויבן און וואו דער בורא איז זיך מתחבר מיט דער בריאה; די פערציג טעג פון ראש חודש אלול ביז יום כיפור, די יצירה פונעם יאר; און די סנהדרין מיט דעם מופלא שבהם. א קליינע נקודה איז כולל דאס גאנצע, אזוי ווי ראש השנה איז כולל דאס גאנצע יאר. דערמיט איז מובן דער "מקום גורם" ביי זקן ממרא, וועמענס פסוק איז דער מיטלסטער פסוק פון ספר דברים. אזוי ווי דוד המלך און אברהם אבינו דארף מען זוכן ראש השנה, פרעגן חברים און זקנים דעם וועג, און, אלס זיין עצה, לערנען יעדן טאג מוסר.
ענינים: חודש אלול · ראש השנה · דער בית המקדש און דער חורבן · ירושלים און דער כותל