לדוד ה' אורי - בבטחון תלוי הכל

פרטים: אלול תש"מ (1979–80) אידיש 50 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז אלול איז אן עיר מקלט וואס מ'דארף אנווייזן און אויסנוצן, אז די הבטחה פונעם אריז"ל פאר'ן זאגן לדוד ה' אורי הענגט אין לעבן מיט איר ענין פון בטחון, און אז די פערציג טעג זענען א מקוה וואו מ'דארף פאר אלעם פאררעכטן די מידות צו יענעם.

דער משגיח עפנט מיט'ן בני יששכר: דער פסוק פונעם רוצח בשוגג, "אנה לידו ושמתי לך", איז ראשי תיבות אלול, ממילא איז אלול אן עיר מקלט פונעם יצר הרע. אזוי ווי די תורה פאדערט סימנים וואס ווייזן צום מקלט, דארף מען אנווייזן אויף אלול, ווייל זיין וועג איז א "דרך בים" וואו מ'קען גרינג פארבלאנדזשען. ער באקלאגט אז דער פחד פון אלול פון פריערדיגע דורות איז נישטא. דערנאך ברענגט ער די הבטחה פונעם אריז"ל אז ווער ס'זאגט לדוד ה' אורי פון ראש חודש אלול גייט ארויס זכאי בדין, און ערקלערט אז אזוי ווי ביי אשרי הענגט עס אין לעבן מיט'ן תוכן, דהיינו בטחון, וואס רירט אן יעדע זאך אין עבודת ה'. פון רש"י ווייזט ער אז דאס הארץ טראגט אריבער דעם רבונו של עולם'ס מעסעדזש אין אלול. די פערציג טעג זענען א מקוה פון ארבעים סאה, יעדע שעה א לוג. צום סוף שטעלט ער זיך אויף בין אדם לחבירו, מיט א מעשה פון ר' ישראל סאלאנטער, דעם דרשה פון רבי אלעזר בן עזריה און א מעשה פונעם מלבי"ם.

ענינים: חודש אלול · בטחון · בין אדם לחבירו · מידות טובות · תהלים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט