אלול ותשרי - בזמן' כנגד ירשלים והר המוריה - במקום

פרטים: אלול תשס"ט (2008–09) אידיש 58 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז אזוי ווי דער מקום המקדש איז דער באהאלטענער אנפאנג פון דער בריאה אין מקום און מ'דארף אים זוכן, אזוי איז ראש השנה די נקודה אין זמן, און די פערציג טעג פון ראש חודש אלול זענען דאס ארויפקלעטערן אויפן בארג.

דער משגיח עפנט מיט דער פרשה פון זקן ממרא און פרעגט פארוואס די תורה, וואס באצייכנט אזוי גענוי וואו הר גריזים און הר עיבל געפינען זיך, זאגט קיינמאל נישט וואו דער בית המקדש איז, נאר "לשכנו תדרשו". ער ערקלערט אז די אבן שתיה איז די נקודה פון וואו די וועלט איז געגרינדעט געווארן, דער שפיץ פון דער קיילעכדיגער וועלט און דער שורש פון דער בריאה. לויט ספר יצירה, עולם שנה נפש, איז ראש השנה די נקודה אין זמן, און אדם הראשון און דערנאך דוד המלך אין נפש; די פערציג טעג פון ראש חודש אלול זענען די יצירה פונעם יאר. דער מיטעלסטער פסוק פון ספר דברים איז דער פסוק וועגן דעם מקום פון סנהדרין. ווייל דער שורש איז באהאלטן, דארף מען אים זוכן, אזוי ווי דוד און שמואל האבן געזוכט און זיך טועה געווען ביז זיי האבן געפונען דעם מקום און דעם מלך. אלול איז דאס ארויפקלעטערן אויפן בארג אן שלאפן, צו דער מלכות פון ראש השנה.

ענינים: חודש אלול · ראש השנה · דער בית המקדש און דער חורבן · ירושלים און דער כותל

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט