המתיקות של יראת הרוממות- בשמך יגילון כל היום- ר"ת בכיה (שייכות לפרשת וילך- הקהל)

פרטים: ראש השנה תשל"ז (1976–77) אידיש 1 שעה 33 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פון דעם סדר המשניות אין מסכת ראש השנה און פון דער מצוה פון הקהל איז דער משגיח מסביר אז ראש השנה איז דער מלך פונעם יאר, א מעין פונעם ראש השנה פון משיח, וואס זיין יראה איז א זיסע יראה און זיין געוויין איז, ווי "בשמך יגילון כל היום" ווייזט אן, א געוויין פון שמחה.

דער משגיח פרעגט פארוואס די משנה אין ראש השנה שטעלט דעם פרק פון קידוש החודש פאר די דינים פון שופר. ער גייט איבער צו פרשת וילך און צו הקהל: מ'ברענגט די קינדער כדי צו געבן שכר פאר די וואס ברענגען זיי, ווי רבי אלעזר בן עזריה האט געדרשנט, און דער חתם סופר איז מסביר אז די עלטערן געבן אוועק פון זייער אייגענעם רוחניות פאר די קינדער, אזוי ווי אברהם אבינו און נישט ווי חנוך. דער מלך וואס ליינט ביי הקהל איז דער לבוש פון מלכות שמים און דער צינור פון השפעה; א פרנס קען זיין באשטימט פון הימל אדער פון די אידן. ראש השנה איז דער מלך פונעם יאר, דערפאר באשטימט דער נשיא ווען ראש השנה איז, ווי רבי יהושע האט זיך מבטל געווען צו רבן גמליאל. הקהל זאמלט די נשמות, ראש השנה זאמלט די טעג; דער שופר רעדט העכער פון ווערטער, און ער איז דער שופר של משיח, וואס זיין פחד איז א זיסער פחד. צום סוף ברענגט ער דעם חתם סופר אז "בשמך יגילון" איז ראשי תיבות בכיה, און ער איז מסביר דאס געוויין פון שמחה פון א קינד וואס קומט צוריק צום טאטן, מיט הושע און ירמיה, און מאנט זיך צוצוגרייטן דורך אלול און דורך שבת.

ענינים: ראש השנה · יראת שמים · משיח און ימות המשיח · תשובה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט