צד א: הקדמה ללימוד מהר"ל. יצ"מ התגלות הקב"ה; ביאור עמוק שבנ"י הם ההיפוך של מצרים.

פרטים: מהר"ל גבורת ה' תשמ"ב (1981–82) אידיש 44 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

נאכן מקדים זיין אז דער מהר"ל איז דער שליסל צו די אגדות פון חז"ל, הייבט דער משגיח אן דעם ספר גבורות ה': יציאת מצרים איז די התגלות פון השם יתברך און דער יסוד פון אמונה, און כלל ישראל, אזוי ווי אברהם אבינו פון אור כשדים, האבן געדארפט אנהייבן פון מצרים, זייער גענצליכער היפך.

דער משגיח עפנט מיט דעם אז די אגדות פון ש"ס האבן אין זיך טיפע חכמה און מ'קען זיי נישט לערנען על פי פשט, און ער ברענגט דעם רמח"ל. דער מהר"ל איז באשטימט געווארן מן השמים מסביר צו זיין די אגדות מיט ריינעם שכל, נישט מיט פלפול, און אלע שיכטן פון כלל ישראל האבן זיך געבויט אויף אים. ער באשרייבט די ספרים פונעם מהר"ל, ראט אנצוהייבן מיט נתיבות עולם און דרך חיים, און זאגט אן אז ער וועט פאר פסח איבערגעבן די עיקר ענינים פון גבורות ה'. דערנאך הייבט ער אן: דער רמב"ן סוף פרשת בא מאכט יציאת מצרים פאר'ן יסוד פון דער גאנצער אמונה, און דער מהר"ל זאגט אז דער אויבערשטער האט אויסגעקליבן יענע נאכט צו מודיע זיין זיינע מעשים. כלל ישראל זענען געקומען צו שלימות ביי זעקס הונדערט טויזנט, אזוי ווי א גוף מיט זעקס זייטן. מצרים איז געווען דער גענצליכער היפך פון ישראל, און נאר פונעם היפך, פון גארנישט, קומט א ריכטיגער אנהייב, אזוי ווי ביי אברהם אבינו פון אור כשדים און זיין אפשייד פון תרח.

ענינים: גלות מצרים און די מכות · יסודי האמונה · פשט, רמז, דרש און סוד · חז"ל און גדולי ישראל

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט