משה רבינו - עצמיות של תורה שהיא מקור החידושים; שכל נבדל - כולו רוחני; נשמה כוללת
פרטים: מהר"ל גבורת ה' תשמ"ב (1981–82) אידיש 43 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט על פי דעם מהר"ל אז משה רבינו איז א צורה אן חומר, א נשמה פונעם מקור פון אלע חידושים, אפגעזונדערט פון גשמיות, און א נשמה כוללת וואס טראגט אלע אידן.
דער משגיח הייבט אן מיט רש"י אז יוכבד איז נאכאמאל געווארן א נערה פאר משה רבינו'ס געבורט, און ער ערקלערט אז משה קומט פונעם עולם העליון וואו אלע חידושים שטאמען; דערפאר איז זיין ערשטע מצוה געווען החודש הזה, און די תורה איז געגעבן געווארן אין דריטן חודש, כדי צו ווייזן אז תורה טאר קיינמאל נישט אלט ווערן. דערנאך ערקלערט ער פארוואס די תורה דערמאנט נישט די נעמען פון משה'ס עלטערן: משה איז געווען א נבדל פון גשמיות, און די גאולה איז געקומען פון השם יתברך, נישט פון יחוס, כאטש שבט לוי ווערט יא דערמאנט. דער נאמען משה, וואס בת פרעה האט אים געגעבן אלס שכר פאר חסד, ווייזט אז ער איז צורה, דער היפך פון מים וואס איז לויטער חומר; דערפאר האבן די אצטגנינים אים געוואלט דערטרינקען, און דערפאר האט ער געשפאלטן דעם ים. צום סוף שילדערט ער משה רבינו אלס א נשמה כוללת וואס האט זיך געקימערט פאר זיינע ברידער, איז דורך דריי נסיונות, און האט געהאט מתנגדים, דתן ואבירם.
ענינים: משה רבינו · התחדשות אין עבודת השם · די מדריגות און דער שורש פון דער נשמה