צד ב: ברית בין הבתרים - אדום הוא מציאות של שוא; החומריות נעלמת לפני מקבלי התורה; ביאור ענין ששבעים נפש כנגד שבעים אומות.
פרטים: מהר"ל גבורת ה' תשמ"ב (1981–82) אידיש 44 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט על פי דעם מהר"ל אז די בהמות ביי ברית בין הבתרים זענען די ארבע מלכיות וואס אברהמס קינדער וועלן איבערלעבן, אז אדום האט גארנישט פון זיך אליין, און פארוואס דער שעבוד מצרים האט זיך ערשט אנגעהויבן ווען אידן זענען געווארן שבעים נפש, קעגן די שבעים אומות.
דער משגיח עפנט מיט דעם מדרש אז די בהמות וואס דער אויבערשטער האט געוויזן פאר אברהם אבינו ביי ברית בין הבתרים זענען די ארבע מלכיות, און די לעצטע איז אדום, א גלות וואס איז צעשפרייט צווישן אסאך פעלקער. לויט דעם מהר"ל זענען די מלכיות נאר בהמות לגבי אברהם: ער גייט אדורך צווישן זיי און זיי ווערן צעשניטן, א הבטחה אז דאס אידישע פאלק וועט איבערלעבן אלע מניעות, און יעדער מענטש האט די מלכיות ביי זיך. דעם ציפור, אדום, האט מען בכלל נישט צעשניטן, ווייל ער איז א קלייניגקייט; זיין גאנצע גרויסקייט איז געגזלט פון ירושלים און פון אידן. דאס צעשניידן איז אויך א רמז אויף קריעת ים סוף, ווען די חומריות גיט א וועג פאר די וואס גייען מקבל זיין די תורה. דערנאך ערקלערט ער אז דער שעבוד הייבט זיך אן מיט יצחק און נישט מיט אברהם, דעם שורש, און ווערט ערשט אן אמת'ער שעבוד ווען אידן זענען שבעים נפש, קעגן די שבעים אומות. יעדער איד האט די נקודה פון אברהם און די מדריגה פון שבטים, וואס איז צוגעבונדן צום שם הוי"ה, און דארט קען קיין גלות נישט אנרירן.
ענינים: די גלותן און די מלכיות · נצח ישראל · אברהם אבינו · אידן און די אומות העולם