יו"ט של יובל; שיר השירים; והשתוקקות לגאולה
פרטים: פסח תשס"ב (2001–02) אידיש 1 שעה 7 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז פסח איז די מדריגה פון יובל און פון שער החמישים, העכער פון די זיבן פון שבת, און דערמיט איז ער מסביר פארוואס נאר הלל האט געוואוסט אז פסח איז דוחה שבת, פארוואס דוד המלך האט געפונען דעם מקום המקדש, און פארוואס שלמה המלך און משיח טראגן אין זיך די ליכטיקייט פון דער גאולה.
דער משגיח עפנט מיט רש"י אז דאס ווארט "אם" ביים עומר און ביי יובל מיינט א חיוב, און מיט דער מעשה אין דער גמרא פון הלל, וואס נאר ער האט געוואוסט אז פסח איז דוחה שבת און מ'האט אים געמאכט פאר א נשיא. דערנעבן שטעלט ער דואג'ס קנאה אויף דוד וואס האט מכוון געווען דעם מקום המקדש. ער ברענגט דעם ספר יצירה אז די בריאה איז אין עולם, שנה און נפש, און ערקלערט אז העכער פון די זיבן טעג פון בראשית איז דא די מדריגה פון "פלא", דער פופציגסטער: יובל אין זמן, דער מקדש אין מקום, און דער מלך אין נפש. פסח איז דער שער החמישים, דערפאר איז ער דוחה שבת וואס איז נאר זיבן. דוד איז שבת, און שלמה, זיין פנימיות, איז יובל; הלל איז א גלגול פון שלמה, דערפאר האט ער געוואוסט די הלכה. צום סוף רעדט ער פון דעם לעצטן פסוק פון שיר השירים, פון דעם שווערן גלות ישמעאל, און אז מ'זאל זיך פסח מתפלל זיין מיט אמונה אויף דער גאולה.
ענינים: פסח און חודש ניסן · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע · שלמה המלך · דער בית המקדש און דער חורבן · דוד המלך און מלכות בית דוד