ראש כל מועדות נשאת פסח; כנגד אברהם אבינו - חסד ואמונה

פרטים: פסח תשנ"ז (1996–97) אידיש 1 שעה 9 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פסח, דער ראש כל המועדות, איז דער יום טוב פון אברהם אבינו, און דערפאר דער יום טוב פון חסד, פון התחדשות און בעיקר פון אמונה, וואס א איד נעמט אריין דורכן עסן מצה, דאס מאכל פון אמונה.

דער משגיח עפנט מיט די דריי רגלים וואס זענען קעגן די דריי אבות: פסח, דער ראש כל המועדות, געהערט צו אברהם אבינו, דער שורש פון כלל ישראל. נאר אויף פסח און מילה איז דא א חיוב כרת, און כרת ווייזט אז די מצוות פארבינדן א איד מיט אברהם אבינו און מיט כלל ישראל. דערנאך ווייזט ער אז ניסן איז דער חודש פון חסד און פון ימין, און תשרי איז דין, און יעדן ניסן ווערט די וועלט באנייט: די טבע שטייט אויף תחיית המתים, און א איד דארף אויך אויפשטיין און זיך מחדש זיין. די מידה פון אברהם אבינו איז אמונה, וואס יעדער איד האט בירושה; ביי יציאת מצרים האבן די עשר מכות געוויזן אז דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט און פירט זי. א מעשה מיט נשמות וואס ווערן אלעמאל ווידער מגולגל ברענגט צו דעם יסוד פון אמונה אין השגחה פרטית, אן זאגן "וואלט". די מצה, למעלה מן הזמן והמקום, איז דאס מאכל פון אמונה. ער ענדיגט מיט זיך צוגרייטן צו פסח מיט תפילה, מיט מעשיות, און מיט א תפילה אויף דער גאולה שלימה.

ענינים: פסח און חודש ניסן · אברהם אבינו · אמונה פשוטה, למעלה פון שכל · מצה, מיכלא דמהימנותא

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט