יו"ט שמלמד איך לשחוק על העולם
פרטים: פורים תשנ"ב (1991–92) אידיש 1 שעה 21 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז פורים, דער טאג פון אדר ווען די נסים זענען איינגעהילט אין טבע און דעם אייבערשטנס נאמען איז פארדעקט, לערנט א איד צו ליינען די מגילה, די היסטאריע און זיין אייגן לעבן ביז ער זעט אז דער רבונו של עולם ציט אלע פאדעמלעך, און צו לאכן פון דער וועלט'ס פאפעט שאו.
דער משגיח עפנט מיטן חתם סופר: פורים איז נישט קיין טאג פון נארישקייט, נאר א טאג וואס זיין ליכטיגקייט איז נאך גרעסער ווי די תורה פון משה, און די רבנים פלעגן פאר פורים זאגן א דרשה כדי צו דערוועקן צו תשובה. ער שטעלט אוועק ניסן, דער חודש פון נסים גלויים, קעגן אדר, וואס זיין נאמען קומט פון "אדרת", א מאנטל: די נסים פון פורים זענען איינגעהילט אין טבע, און אין דער מגילה שטייט נישט דעם אייבערשטנס נאמען. דורך דעם משל פונעם בני יששכר פון א חולה, און די אלע "פונקט" אין דער מגילה, ווייזט ער אז א פארדעקטער נס איז גרעסער ווי קריעת ים סוף. די הסתרה קומט פון עמלק, די קליפה פון מקרה און ספק; אבער "המלך" אין דער מגילה מיינט דעם רבונו של עולם, און זיין נאמען איז באהאלטן אין די ראשי תיבות. מיטן משל פון א פאפעט שאו, די מעשה מיטן רש"ש'ס זייגער און א דאקטער וואס ליינט אן עקס-רעי, לערנט ער אז א איד דארף אזוי ליינען די מגילה, די צייטונג און זיין אייגענעם טאג. ער ענדיגט מיטן יסוד יוסף וועגן דעם גרויסן אור וואס ווערט נתגלה בשעת קריאת המגילה, און מאנט מען זאל זיך צוגרייטן און האלטן פורים מיט ערנסטקייט.
ענינים: פורים · השגחה פרטית · ניסים און טבע · מגילת אסתר