צריכים לחפש הקב"ה שהטמין עצמו בהמגילה ובעולם הטבע

פרטים: פורים תשס"א (2000–01) אידיש 43 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז דער רבונו של עולם האט זיך באהאלטן אין דער מגילה און אין דער וועלט פון טבע, זיין שם באהאלטן אין די ראשי תיבות און סופי תיבות, און א איד דארף אים זוכן ביז ער געפינט אים.

דער משגיח עפנט מיט דעם ספעציעלן פורים פון דעם יאר, ווען אין ירושלים איז דא דריי טעג פורים. פורים, זאגט ער, גייט די קדושה אזוי טיף אראפ אז דער שם פון השם יתברך שטייט נישט בפירוש אין דער מגילה; דער מדרש זאגט אז "המלך" מיינט דעם רבונו של עולם, און די ניסים זענען איינגעהילט אין טבע. דערנאך ערקלערט ער ווי אזוי דער שם הוי"ה איז באהאלטן אין ראשי תיבות און סופי תיבות: כסדר איז עס מדת החסד, למפרע איז עס מדת הדין. ער ברענגט דעם בני יששכר אויף דעם צירוף פון יעדן חודש, און ווייזט דעם שם אין עטליכע פסוקים פון דער מגילה, צוזאמען מיט די צוויי ברכות פון דער גמרא נאך דער קריאה. מיט דער מעשה פון ר' ברוך'ל און דאס קינד וואס האט זיך באהאלטן, זאגט ער אז דער רבונו של עולם באהאלט זיך און ווארט מ'זאל אים זוכן, און אז די וועלט, אזוי ווי די מגילה, איז פול מיט באהאלטענע ניסים. ער ענדיגט מיטן מהר"ל אויף ט"ו אדר, די פולע לבנה, און שושן פורים וואס פאלט אויס שבת, ווען די מגילה "ליינט זיך" אליין.

ענינים: די שמות הקדושים · הסתר פנים און יסורים · מגילת אסתר · ניסים און טבע

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט