שמחת אדר ע"י "פקודי ה' ישרים משמחי לב"
פרטים: פורים תשס"ה (2004–05) אידיש 41 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז די שמחה פון אדר קומט צו א איד דורך "פקודי ה' ישרים משמחי לב": די שמחה פון לערנען מיט קלארקייט, פון א גוטן דאווענען און פון געבן צדקה, נאכדעם וואס ער ערקלערט פארוואס א איד דארף זיין צופרידן צו דינען דעם אייבערשטן דארט וואו ער האט אים אוועקגעשטעלט.
דער משגיח עפנט מיט "משנכנס אדר מרבין בשמחה" און מיט די סך מענטשן וואס פארן קיין ארץ ישראל אויף פורים. פורים איז באשאפן געווארן אין גלות, זאגט ער, און א איד דארף זיין צופרידן וואו ער איז: גרויסע צדיקים ווי דער בעל שם טוב, דער ווילנער גאון און דער חפץ חיים האבן געוואלט גיין, און מן השמים האט מען זיי נישט געלאזט. דער גלות איז א שליחות אויפצוהייבן ניצוצות הקדושה, און מ'דארף וויסן פון וואנעט דער חשק שטאמט. דערנאך שטעלט ער אוועק דעם גוי'ס שמחה פון א פלעשל בראנפן קעגן דעם אידנס שמחה פון "פקודי ה' ישרים משמחי לב". א בלאט גמרא וואס ווערט קלאר ברענגט א מורא'דיגע שמחה; אדר, ווען מ'האט ווידער מקבל געווען די תורה נאכדעם וואס די נבואה האט אויפגעהערט, איז דער זמן פון תורה שבעל פה. שמחה איז דער סימן פון א גוט לערנען און א גוט דאווענען, וואס ברענגען איינס דאס אנדערע, און צדקה וואס מ'גיט מער ווי די כוחות ברענגט אויך שמחה. ער ענדיגט אז תורה, תפילה און צדקה זענען א חלק פון שמחת פורים, מיט א ברכה.
ענינים: חודש אדר · עבודת השם בשמחה · דער כח און די מעלה פון תורה