צד ב: תורה מאדמו"ר מסאטמאר זצ”ל

פרטים: ראש השנה תשס"ב (2001–02) אידיש 30 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ברענגט א ראש השנה דרשה פונעם סאטמארער רבי'ן: דער אייבערשטער זאל זיך מרחם זיין אויף כלל ישראל מיט א קל וחומר פון עשו'ס טרערן, דער שופר פון אן איל מאכט גאנץ די עקידה ווייל ער פארבינדט די מחשבה מיט דער מעשה, און אין א יאר אן שופר דארף דער שבת אליין בעטן פאר אונז.

דער משגיח ברענגט, מערסטנס מיט די אייגענע ווערטער פונעם סאטמארער רבי'ן, א דרשה וואס מ'האט געזאגט פאר די תקיעות אום ראש השנה. אויב עשו האט פארדינט זיינע ברכות מיט דריי טרערן, איז א קל וחומר אז דער אייבערשטער מוז זיך מרחם זיין אויף אידן וואס האבן אויסגעגאסן טייכן טרערן, און דאס איז דער "משפט לאלקי יעקב". דעם גמרא'ס שופר של איל טייטשט ער מיט ר' זושא'ס ווארט אז דער אייבערשטער פארבינדט דעם איינעמס תשוקה מיט דעם אנדערנס מעשה: דער איל האט פארענדיגט די עקידה בפועל, אברהם'ס תשוקה איז צוגעקומען צו דער מילה פון זיין הויזגעזינד, און משה רבינו האט מען געזאגט "רב לך" ווייל זיין תשוקה האט גענוג געווען. דערנאך קלאגט די דרשה אויף די ביטערע יארן פון גלות, טייטשט "אם יתקע שופר" אז דער נביא וואונדערט זיך פארוואס מ'ציטערט נישט ווען דער שופר גדול איז נאך נישט געבלאזן, און ערקלערט אז ווען ראש השנה פאלט אום שבת איז דער שבת דער מליץ, ממילא דארף מען זיך איבערבעטן מיטן שבת. שבת, תשרי און שנת השמיטה זענען דריי שמיטות פון חובות, און צום סוף רעדט ער פון תפילה אין ארץ ישראל און אין גלות.

ענינים: ראש השנה · עקידת יצחק · די רביים פון שפעטערדיגע דורות · קדושת שבת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט