ביאור עמוק על מגילת רות. השכינה - נעמי' באה אל מואב להוציא משם ניצוץ משיח - זה רות

פרטים: שבועות תשל"ד (1973–74) אידיש 1 שעה 5 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט מגילת רות אלס די מעשה וויאזוי דער ניצוץ פון משיח ווערט ארויסגענומען פון מואב אין א צייט ווי עקבתא דמשיחא, און אז רות, וואס האט זיך געהאלטן ביי דער אלטער מסורה און מקבל געווען די תורה ווען עס איז שווער, איז דער משל פאר קבלת התורה אום שבועות.

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא אז רות הייסט אזוי ווייל פון איר איז ארויסגעקומען דוד, וואס האט געזונגען שירות ותשבחות אפילו אין שווערע צייטן. ער ברענגט די גמרא אז מחלון וכליון האבן זיך מייאש געווען פון דער גאולה, און די ספרי המקובלים וועגן גלגולים, און ערקלערט אז די שכינה הקדושה, נעמי, איז אראפ קיין מואב ארויסנעמען די הייליגע נשמה פון רות. דערנאך פרעגט ער פארוואס די מגילה הייבט אן מיט "ויהי בימי שפוט השופטים", און פארוואס חז"ל טייטשן אין אירע פסוקים פריצות. מיט דער גמרא וועגן די סימנים פון עקבתא דמשיחא ערקלערט ער אז פאר משיח מוז מען פארנעמען די נידעריגע כוחות פון רע, אזוי ווי איוב ביי קריעת ים סוף, און דערפאר קומען חוצפה און אומארדענונג צוזאמען מיט דער לידה פון משיח. רות, וואס איז מגייר געווארן אין שווערע צייטן און זיך געהאלטן ביי איר שוויגערס וועג, האט געברענגט משיח. ער ענדיגט מיט מלאכי, מיט שבועות, און מיט א רוף זיך צוצוגרייטן צו קבלת התורה.

ענינים: מגילת רות · דער באהאלטענער שורש פון משיח · די סימנים פונעם דור פאר משיח · די שכינה און גלות השכינה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט